Niet alles wat je draagt, is van jou
"Waarom voelt het alsof ik altijd alles moet oplossen?"
"Waarom trek ik problemen van anderen zo naar me toe?"
"Waarom voel ik me verantwoordelijk, terwijl niemand dat eigenlijk van mij vraagt?"
Misschien herken je dat gevoel.
Alsof je een zware rugzak draagt.
En hoe langer je loopt, hoe zwaarder hij lijkt te worden.
Maar wat als niet alles in die rugzak eigenlijk van jou is?
We nemen vaak meer mee dan we denken
In mijn werk ontmoet ik regelmatig mensen die ontzettend betrokken zijn.
Ze willen graag helpen.
Conflicten oplossen.
Collega's ontzorgen.
De sfeer goed houden.
Extra taken oppakken.
Zorgen dat iedereen tevreden is.
Dat zijn prachtige kwaliteiten.
Totdat ze ten koste gaan van jezelf.
Soms dragen we veel meer met ons mee dan nodig is. Niet alleen taken, maar ook verwachtingen, verantwoordelijkheden of zorgen die eigenlijk niet van ons zijn.
Systemisch kijken
Systemisch kijken gaat niet over schuld.
En ook niet over het aanwijzen van één oorzaak.
Het helpt juist om nieuwsgierig te onderzoeken welke plek iemand inneemt binnen een gezin, team of organisatie.
Welke verwachtingen voel je?
Welke verantwoordelijkheid neem je vanzelf op je?
En hoort die eigenlijk wel bij jou?
Soms wel.
Maar verrassend vaak ook niet.
Een herkenbaar voorbeeld
Een medewerker voelt zich verantwoordelijk voor de werkdruk van het hele team.
Hij werkt over.
Neemt extra diensten over.
Lost problemen op voordat iemand erom vraagt.
Wanneer hij uitvalt, zegt hij:
"Ik kon mijn collega's toch niet laten zitten."
Dat klinkt loyaal.
Maar ondertussen draagt hij een verantwoordelijkheid die nooit volledig van hem alleen kan zijn.
De vraag verandert
In plaats van te vragen:
"Hoe lossen we dit op?"
Kun je jezelf ook afvragen:
"Van wie is deze verantwoordelijkheid eigenlijk?"
Alleen al die vraag kan nieuwe inzichten geven.
Niet om afstandelijk te worden.
Maar om gezonder betrokken te blijven.
Loslaten is niet hetzelfde als onverschillig worden
Veel mensen denken dat grenzen stellen betekent dat je minder geeft.
Ik zie juist het tegenovergestelde.
Wie alleen draagt wat werkelijk bij hem of haar hoort, houdt vaak méér energie over om er echt voor anderen te zijn.
Niet harder.
Maar duurzamer.
En misschien is dat wel de grootste kracht van systemisch kijken.
Niet alles wat je draagt…
is van jou.
Mis jij een begrip waarvan je denkt: kan iemand dit alsjeblieft eens normaal uitleggen?
Laat het me weten.
Misschien wordt jouw vraag wel de volgende blog uit de serie Verzuimjargon in gewone taal.
Ook interessant:
Wil je meer lezen over de invloed van patronen, gedrag en duurzame inzetbaarheid? Dan vind je deze blogs misschien ook interessant:
- Waarom blijven dezelfde patronen terugkomen? Ontdek de kracht van integraal leefvermogen – waarom inzicht in patronen vaak de eerste stap is naar blijvende verandering.
- Veel verzuim begint niet op het werk… en ook niet thuis – hoe verschillende factoren samen invloed hebben op energie en herstel.
- Waarom een verzuimgesprek eigenlijk niet over verzuim gaat – waarom nieuwsgierigheid vaak belangrijker is dan de ziekmelding zelf.
- Wat is het Huis van WerkVermogen? De basis voor duurzame inzetbaarheid – hoe verschillende levensgebieden elkaar beïnvloeden.
- Wat is regie op verzuim? (En waarom zoveel mensen het verkeerd begrijpen) – eigenaarschap zonder alles zelf te hoeven dragen.
Reactie plaatsen
Reacties